Chaqqon va Oq Marvaridlar

Bir bor ekan, bir yo‘q ekan, olis yulduzlar miltillagan sokin bir oqshomda ko‘k osmon to‘q moviy tusga kiribdi. Uy ichi juda iliq, sokin va orombaxsh ekan. Yumshoq chiroq nuri har burchakka oltin rangli mayin shu’la sochib turibdi. Bizning jajji bolajon — Ali sevimli pijamasida mayin gilam ustida o‘tirgan ekan. Qovoqlari asta og‘irlashib, ko‘zlarini shirin uyqu elita boshlabdi. Biroq orom olishdan avval bitta muhim ish kutib turgan ekan. Bu — yuvinish xonasiga borib, tishchalarni tozalash ekan-da. Oqshom tushganda har bir jajji qahramon charchashi, darrov yumshoq o‘ringa sho‘ng‘ishni xohlashi tabiiy bir holat ekan. Ali sekin o‘rnidan turibdi-yu, yuvinish xonasi tomon ohista qadam tashlabdi. Qarasaki, ko‘zgu yonida nimadir jilvalanib, sirli yog‘du taratayotgan ekan...

Kichkina ko‘zgu tagida jajji, quvnoq tish cho‘tkasi turgan ekan. Uning ismi Chaqqon ekan. Chaqqon o‘zining mayin tukchalarini yengil silkitib, jilmayib qo‘yibdi. «Salom, Ali!» — debdi u mayin tovushda. «Salom, Chaqqon… Men bugun juda toliqdim. Tishlarimni yuvgim kelmayapti…» — deb pichirlabdi Ali. Quvnoq Chaqqon uni tushunib, ohista bosh irg‘abdi: «Albatta, bolajon, charchaganing tabiiy. Ammo bu ishni sehrli o‘yinga aylantirish mumkin! Axir sening tishlaring oddiy tish emas, jilvakor oq marvaridchalardir! Agar oqshomda ularni erkalab yuvintirib qo‘ysak, tun bo‘yi quvonib, yulduzdek porlaydi». Buni eshitgan Ali qiziqib qolibdi-yu, yuziga mayin tabassum yuguribdi.

Ali jajji Chaqqonni ohista kaftiga olibdi. Cho‘tka ustiga xushbo‘y, mevali tish pastasi qo‘yilibdi. Chaqqon xursand bo‘lib, o‘zining yoqimli naqarotini kuylay boshlabdi: «Shiqir-shiqir, yalt-yult, oq marvarid, kulib tur!» Cho‘tka yuqoriga, pastga, doira bo‘ylab bir maromda mayin sirg‘alibdi. Har bir tishcha oppoq, mayin ko‘pikka g‘arq bo‘libdi. Mitti pufakchalar shirin hid taratib, atrofni quvonchga to‘ldiribdi. Ali o‘z marvaridlarini erkalab, mehr bilan tozalabdi. «Qara, qanday ajoyib!» — debdi Chaqqon suyunib. «Hamma marvaridlaring xursand bo‘lib yaltiramoqda!» Ali og‘zini iliq suv bilan chayibdi-yu, tishchalari silliq, oppoq va toza bo‘lib qolganini sezibdi.

Ana endi shirin uyqu tomon yo‘l olish vaqti yetibdi. Ali yotoqxonaga qaytib, momiq o‘rniga kiribdi. Qalin va mayin ko‘rpa uni mehr bilan quchoqlabdi. Deraza ortidan tushgan to‘lin oy nuri xonani kumush rangga bo‘yab turgan ekan. Toza va orasta bo‘lgan oq marvaridlar ham jimgina orom ola boshlabdi. Chaqqon esa o‘z joyida jilmayibgina dam olib yotgan ekan. Ali bir maromda, osoyishta va chuqur nafas olibdi… Bir… ikki… uch… Butun vujud yengil tortib, ko‘zlar sekin yumilibdi. Atrof sokin, tun orombaxsh… Ali mayin alla ohangida shirin uyquga ketibdi. Xayrli tun, Ali.